De Politieke Macht en de Immuniteit voor Crimineel Handelen

Gesproken tekst

Beste luisteraars en lezers,

In deze dringende tijd is het belangrijk dat we niet stil blijven zitten, maar actief deelnemen aan de bescherming van onze rechten en onze samenleving. Het rapport Fokkens biedt ons een kans om in te grijpen in de manier waarop onze overheid te werk gaat, vooral als er sprake is van misdrijven tegen de menselijkheid, zoals oversterfte door disproportioneel overheidsbeleid. Door de hervorming van de grondwet en de nationale wetgeving, kunnen wij als burgers weer inspraak krijgen in het vervolgen van dergelijke misdaden. Dit is een kans die we niet mogen laten liggen.

Ik vraag jullie daarom om samen actie te ondernemen. Deel deze informatie met zoveel mogelijk mensen, zodat we een brede beweging kunnen vormen. Ik ben ook beschikbaar om meer informatie te geven over de contactgegevens van individuele Kamerleden. Als je ondersteuning nodig hebt bij het schrijven van je bericht of het indienen van je vraag, sta ik klaar om te helpen.

Jouw stem is belangrijk, en samen kunnen we de druk verhogen om Kamerleden te laten handelen. Reageer, deel dit bericht, en werk met ons mee in deze call to action om Kamerleden aan te schrijven over de noodzakelijke wetswijzigingen die het rapport Fokkens ons voorstelt. Dit rapport kan zorgen voor een herziening van onze grondwet, en daarmee krijgen wij als burgers weer de mogelijkheid om het crimineel handelen van onze regering te stoppen, zoals dat nu het geval is bij de disproportionele vaccinatiestrategie die leidt tot oversterfte.

Laten we samenwerken om genocide en oversterfte te stoppen door nu actie te ondernemen. Deel dit bericht, en schrijf naar je Kamerleden om deze kwestie aan te kaarten!

De huidige stand van zaken in de Nederlandse politiek roept fundamentele vragen op over de manier waarop politieke macht wordt gebruikt, met name in relatie tot de immuniteit van ministers en ambtenaren bij potentieel crimineel handelen. De verhouding tussen de uitvoerende macht (ministers) en de wetgevende macht (de Tweede Kamer) lijkt zodanig te zijn ingericht dat ministers, onder de dekking van de politieke wil van de Kamer, handelingen kunnen uitvoeren zonder juridische consequenties. Dit is zorgwekkend, vooral wanneer die handelingen leiden tot ernstige maatschappelijke gevolgen, zoals de oversterfte die is ontstaan in de nasleep van de COVID-19 vaccinatiestrategie.

De Oversterfte en Het Rapport Nivel.

Recentelijk is er sprake van een geconstateerde oversterfte, met de suggestie dat deze deels veroorzaakt is door de vaccinatiestrategie van de Nederlandse overheid. Het rapport Nivel dat cruciale informatie bevatte over de vaccinatiecampagnes, werd teruggetrokken. Dit wekt de indruk dat de eerste signalen van oversterfte werden genegeerd. De overheid had, op basis van deze eerste signalen, de vaccinatiestrategie moeten heroverwegen, of zelfs volledig moeten stoppen. In plaats daarvan ging de overheid door met het uitrollen van nieuwe COVID-maatregelen, zelfs na het beëindigen van de emergency use-only toelating door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

Deze voortzetting van de vaccinatiecampagnes ondanks de toenemende signalen van oversterfte roept vragen op over de proportionaliteit en rechtmatigheid van het overheidsbeleid. Ministers, die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van dit beleid, lijken echter immuun voor enige juridische aansprakelijkheid, dankzij de bescherming die de politieke wil van de Tweede Kamer hen biedt.

Artikel 119, 120 en Het Pikmeer-Arrest

Artikel 119 van de Grondwet bepaalt dat ministers strafrechtelijk kunnen worden vervolgd voor ambtsmisdrijven, maar dit kan alleen plaatsvinden op initiatief van de Tweede Kamer of de regering. Met andere woorden, de instantie die opdracht geeft tot beleid, is ook degene die zou moeten beslissen over het starten van een vervolging. Dit creëert een situatie waarin politieke bescherming prevaleert boven juridische verantwoordelijkheid.

Artikel 120 voegt hieraan toe dat de rechter niet kan oordelen over de grondwettigheid van wetten en verdragen, waardoor de rechterlijke macht buitenspel wordt gezet in het controleren van de wetgevende macht. In combinatie met het Pikmeer-arrest, dat ambtenaren immuniteit biedt voor strafrechtelijke vervolging wanneer zij handelen binnen hun publieke taak, ontstaat een juridische muur rondom ministers en ambtenaren. Dit arrest bevestigde dat ambtenaren niet strafrechtelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld voor handelingen uitgevoerd in het kader van hun publieke taken, waardoor de overheid als enige orgaan in de Nederlandse samenleving georganiseerd crimineel handelen kan faciliteren, zonder dat individuele functionarissen persoonlijk ter verantwoording worden geroepen.

Georganiseerde Misdaden door de Overheid?

Wanneer we kijken naar de effecten van de vaccinatiecampagnes en de voortdurende COVID-maatregelen, zelfs na het beëindigen van de crisisstatus door de WHO, moeten we ons afvragen of de overheid, door middel van haar gecoördineerde en bestuurde beleid, niet bewust of onbewust handelt tegen de belangen van de bevolking. Als er inderdaad een causaal verband is tussen overheidsbeleid en oversterfte, zoals sommige gegevens suggereren, is dit een ernstig probleem. Het roept de vraag op of ministers, door het beschermen van deze strategieën, deelnemen aan wat sommigen zouden kunnen omschrijven als misdaden tegen de menselijkheid.

De vraag die blijft hangen is: Moet dit stoppen? En zo ja, hoe? Als burger lijken de mogelijkheden om ministers daadwerkelijk ter verantwoording te roepen beperkt, gezien de juridische en politieke obstakels die in de Grondwet zijn verankerd. De huidige situatie, waarin de Tweede Kamer de uitvoerende macht (de minister) bestuurt en tegelijkertijd de enige instantie is die kan besluiten tot vervolging, is een vicieuze cirkel. Dit maakt het moeilijk, zo niet onmogelijk, om ministers te stoppen in het uitvoeren van beleid dat disproportionele schade aanricht, zoals de oversterfte door de vaccinatiestrategie.

Oproep tot Verandering

Het is duidelijk dat er een herziening nodig is van de manier waarop politieke en juridische verantwoordelijkheid in Nederland is georganiseerd. De aanbevelingen van het rapport Fokkens hebben tot doel om de juridische immuniteit van ministers te herzien en een werkbare regeling te creëren voor de strafrechtelijke vervolging van ambtsmisdrijven. Het is nu aan de Tweede Kamer om de politieke wil te tonen om deze veranderingen door te voeren en een einde te maken aan de situatie waarin ministers vrijwel onaantastbaar zijn, zelfs wanneer er mogelijk sprake is van ernstig crimineel handelen.

Totdat deze herzieningen worden doorgevoerd, blijven burgers machteloos in het stoppen van beleid dat onherstelbare schade aanricht, en blijft de overheid in staat om georganiseerd crimineel handelen te faciliteren onder de dekmantel van politieke bescherming. Dit moet veranderen.

---

Deze column stelt de vraag centraal of de huidige politieke macht onevenredig is en of het gebrek aan juridische aansprakelijkheid voor ministers bijdraagt aan een situatie waarin mogelijk crimineel beleid, zoals disproportionele maatregelen die leiden tot oversterfte, ongehinderd kan doorgaan.

Een zorgwekkend scenario dat ik wil benadrukken, is het mogelijke strategische gebruik van de wetswijzigingen voorgesteld in het rapport Fokkens. Stel je voor dat de huidige demissionaire coalitie deze wijzigingen doorvoert tijdens hun laatste periode, precies zoals Samsom in het verleden bepaalde acties ondernam toen zijn positie onhoudbaar werd.

De wetswijzigingen zouden in dat geval niet alleen als verantwoordingstool dienen voor de huidige regering, maar ook als een juridisch wapen om toekomstige politieke macht onder druk te zetten. Zodra een nieuwe partij of coalitie aan de macht komt, kan deze onmiddellijk geconfronteerd worden met juridische acties onder de nieuwe wetgeving, waardoor zij aansprakelijk wordt gesteld voor ambtsmisdrijven. In dat geval wordt de politieke macht direct ondermijnd door de rechterlijke macht, die optreedt op basis van beslissingen die nog tijdens de demissionaire periode zijn genomen.

Dit zou de balans tussen de machten ernstig verstoren, en het rapport Fokkens kan daarmee worden gebruikt om politieke bewegingen te neutraliseren en controle te behouden over de rechtsstaat, zelfs na een machtswisseling. Het is belangrijk dat we waakzaam blijven voor dit soort scenario’s.

Call to Action: Vraag om Verantwoording en Transparantie

Lezers, de situatie waarin ministers ongestraft beleid kunnen uitvoeren dat leidt tot maatschappelijke schade, zoals de oversterfte door de COVID-19-vaccinatiestrategie, moet aangepakt worden. We kunnen dit niet laten rusten. Er is een mogelijkheid om politieke druk uit te oefenen en de verantwoordelijke bewindslieden ter verantwoording te roepen.

Daarom roep ik jullie op om actie te ondernemen door het onderstaande schrijven te sturen naar Kamerleden. In dit schrijven vragen we hen om duidelijkheid te geven over de voortgang van de wetswijzigingen die zijn voorgesteld in het rapport Fokkens, en of de politieke wil de uitvoering van deze noodzakelijke hervormingen belemmert. Het gaat om onze democratische rechtsstaat en om het stoppen van mogelijk schadelijk beleid dat disproportionele effecten heeft op onze samenleving.

Door de Kamerleden direct te benaderen, kunnen we gezamenlijk aandacht vragen voor de rechtsstatelijke normen en de noodzakelijke hervormingen om de immuniteit van ministers in geval van crimineel handelen te herzien. Dit is een cruciale stap om te voorkomen dat de politieke macht wordt misbruikt en om gerechtigheid te waarborgen.

Doe mee: stuur de vraag aan een Kamerlid. Hier is een voorbeeld van het schrijven dat u kunt gebruiken:

---

Betreft: Vraag over de voortgang van de wetswijzigingen n.a.v. rapport Fokkens

Geachte [Kamerlid],

Ik richt mij tot u in verband met de huidige status van de wetswijzigingen zoals voorgesteld in het rapport van de Commissie Fokkens, dat door voormalig minister Grapperhaus is ondertekend. Zoals u wellicht weet, heeft de commissie in haar rapport aanbevolen om de strafrechtelijke aansprakelijkheid van ministers en staatssecretarissen bij ambtsmisdrijven te moderniseren en te verduidelijken.

Ik maak mij zorgen over het feit dat deze noodzakelijke wetswijzigingen nog steeds in afwachting zijn van een tweede termijn en dat er in de tussentijd geen stappen zijn gezet om dit proces verder te brengen. Mijn vraag aan u is: welke voorwaarden moeten worden vervuld voordat deze tweede termijn wordt goedgekeurd en de voorgestelde wijzigingen uit het rapport Fokkens daadwerkelijk kunnen worden doorgevoerd?

Daarnaast maak ik mij zorgen dat de politieke wil, zoals het rapport Fokkens aangeeft, een te grote invloed heeft op dit proces. Dit schept een situatie waarin de Tweede Kamer ministers opdrachten kan geven die kunnen leiden tot disproportioneel beleid, zelfs ten aanzien van fundamentele mensenrechten, zonder dat er adequate controlemechanismen zijn vanuit de burger. Dit wordt vooral problematisch als de Tweede Kamer weigert haar verantwoordelijkheid te nemen om een minister ter verantwoording te roepen voor crimineel handelen.

Hoe kan ik als burger begrijpen waarom deze wetswijzigingen niet worden doorgevoerd? Heeft dit te maken met een gebrek aan politieke wil om verantwoordelijkheid te nemen? En belangrijker nog, hoe kan ik als burger inzien dat er geen misbruik wordt gemaakt van de machtspositie van de Kamer, terwijl ministers handelen zonder adequate verantwoording af te leggen?

Ik hoop dat u als Kamerlid kunt helpen om duidelijkheid te verschaffen over de voortgang van deze belangrijke wetswijzigingen en dat u zich wilt inzetten voor meer transparantie en verantwoording in deze kwestie.

Met vriendelijke groet,
[Uw naam]
[Uw woonplaats]

---

Samen kunnen we de druk opbouwen om te zorgen voor transparantie, verantwoording en, bovenal, een rechtvaardiger Nederland.