Bijschrift bij afbeelding: Een cartoon waarin een groot bureaucratisch kantoorgebouw wordt afgebeeld als een gevangenis, met mensen die proberen eruit te komen. Boven de ingang hangt een bord met “Zorg & Participatie,” terwijl een ambtenaar aan een bureau roept: “Jullie participeren niet genoeg!” Buiten staan mensen samen, omarmd, onder een bord: “Echte sociale waarden.”
De strijd tussen bureaucratie en echte sociale waarden, in beeld gebracht.
Institutioneel geweld, macht en controle: waarom ik de Kamer van Sociale Waarden oprichtte
Ergens in maart 2018 stond er een televisieploeg aan mijn deur. Ze vroegen: “Meneer, wat is hier aan de hand?”
Wat hier aan de hand was, ging veel verder dan de muren van het huis waarin ik woonde. Het ging over de geschiedenis van een Joodse familie, die in de Tweede Wereldoorlog gedeporteerd werd naar Sobibor. Misschien eerst uitgebuit in werkkampen, ondervoed, tot ze vanzelf omvielen. Want ja, het was maar een dier, het was maar besmettelijk, het was maar een ziekte—zo dacht de samenleving toen. Ondertussen stond de omgeving klaar om ‘op de meubeltjes te passen’, terwijl deze mensen verdwenen.
Toen ik in 2001 dit huis kocht en begon met verbouwen, ontdekte ik iets schokkends:
- Extreme armoede: planken die kunstmatig aan elkaar werden gelijmd om één groot oppervlak te maken.
- Creativiteit uit noodzaak: geen rechte planken om het dak te dichten, maar pek om de gaten op te vullen.
- Eindeloos gebrek: geen isolatie, geen middelen, slechts bederf en armoede.
En toen dacht ik: dit is genoeg.
Ik woon in een huis van een heeler, gekocht van iemand die nooit het recht had gehad om het te verkopen. 100.000 euro heb ik betaald voor een woning waarvan 100% van het geld naar een crimineel is gegaan. Ongeacht of ik het doorverkoop voor 250.000 euro, blijft dit een criminele transactie. Dit is niet hoe ik wil leven.
Ik besloot mijn huis om te dopen tot De Kamer van Sociale Waarden.
Waarom? Omdat ik zie hoe institutioneel geweld, macht, controle en isolatie als wapens worden gebruikt.
De ontwrichting van mensen: een systeem van onderdrukking
Het wegnemen van vriendschappen, relaties en kinderen is een instrument geworden. Mensen worden ontwricht, geïndividualiseerd, afhankelijk gemaakt. Ze worden in de schulden gestort en vervolgens uitgeknepen door een zorgsysteem dat enkel naar zichzelf kijkt.
En de mensen die daaruit proberen te blijven?
- Die proberen een andere manier te vinden om financieel te overleven zonder in een systeem van schuldhulpverlening terecht te komen.
- Die willen gewoon eens op vakantie kunnen, net als ieder ander.
- Die willen hun kind een verjaardagscadeau kunnen geven.
Wat gebeurt er met hen? Alles wordt afgepakt. Tot op het bot. Alles.
En vervolgens worden ze overgeleverd aan de zorgmarkt.
En die zorgmarkt? Die denkt alleen aan zichzelf.
- Met een winstoogmerk dat zo groot is dat zelfs kinderen worden gebruikt als proefpersonen voor vaccinaties.
- “Het is vrijwillig,” zeggen ze.
- “Maar als je het niet doet, kom je niet meer binnen in de bioscoop.”
- “Kies maar goed, kind onder voogdij.”
De grootste misleiding? Zelfs de professional is hierin meegesleept. De professional die ooit werkte om te helpen, om te steunen, om zorg te bieden—maar nu een werktuig is geworden in een systeem dat mensen uit elkaar trekt in plaats van samenbrengt.
En daarom zeg ik tegen elke professional die hierin meegaat: je bent geen zak meer waard als je de sociale waarde van participatie verliest.
Liefde, samenwerking en zorg: de kern van De Kamer van Sociale Waarden
De Kamer van Sociale Waarden draait om liefde, samenwerking en zorg. Niet om ontnemen, controleren en beheersen.
- Liefde betekent: wederkerigheid, empathie, geduld.
- Samenwerking betekent: mensen een rol geven, in plaats van hun rol af te nemen.
- Zorg betekent: niet kijken naar winst, maar naar hoe mensen voor elkaar kunnen zorgen.
Waarom ik me blijf inzetten
Daarom blijf ik mensen ondersteunen, hoe machtwellustige controlefreaks ook om hen heen dansen.
Daarom accepteer ik niet dat een mentor, die maanden afwezig is geweest, ineens binnenvalt en beslissingen over hun leven neemt.
Daarom laat ik niet toe dat kinderen de dupe worden van een systeem dat vergeet dat zorg niet begint bij controle, maar bij liefde.
Mensen weten heel goed wat hun netwerk betekent. Ze weten dat ze niet geïsoleerd willen worden.
Ik sta hier.
Ik blijf hier.
En ik laat me niet door dit systeem misleiden.
Alexander Groenheide
📩 info@dekvsw.nl | 📱 +31(0)6-53445054
🌐 www.dekvsw.nl
