Het wordt gepresenteerd als dé oplossing voor onze energievraagstukken: de thuisbatterij. Een glimmende doos in je meterkast die de schommelingen in je energieverbruik moet opvangen en je ‘onafhankelijk’ maakt van het net. Klinkt geweldig, toch? Maar schijn bedriegt. De thuisbatterij is geen symbool van duurzaamheid of samenwerking; het is het ultieme product van een top-down, individualistische energie-economie.
De logica achter de thuisbatterij past perfect in een neoliberaal denken: los het zelf maar op. Jij koopt een peperduur apparaat, gemaakt van zeldzame metalen zoals kobalt, vaak onder erbarmelijke omstandigheden gewonnen. Vervolgens mag jij, als burger, proberen de wild fluctuerende energieprijzen te slim af te zijn. Maar wie profiteert hier écht van? Niet jij, maar de producenten, netbeheerders en aandeelhouders die dit systeem in stand houden.
Het probleem zit dieper. De thuisbatterij trekt de energietransitie volledig uit de collectieve sfeer en plaatst het in de handen van individuen. Geen gezamenlijke energieopslag, geen samenwerking op buurtniveau, geen sociale innovatie. Iedereen moet z’n eigen batterij, z’n eigen risico, z’n eigen ‘onafhankelijkheid’ regelen. Maar energie is bij uitstek een gemeenschappelijk goed, iets wat we moeten delen en beheren als gemeenschap.
Ironisch genoeg maakt de thuisbatterij ons juist afhankelijker. De batterijen vereisen schaarse grondstoffen en zijn gekoppeld aan complexe, vaak vervuilende productieketens. Ondertussen worden zonnepanelen ontmoedigd en salderingsregelingen afgeschaft, waardoor collectieve energieoplossingen steeds verder buiten bereik raken.
We moeten ons afvragen: willen we een energietransitie waarin ieder voor zich het maximale probeert te halen, of een transitie die draait om samen delen, lokaal opslaan en eerlijk verdelen? De thuisbatterij belooft veel, maar staat symbool voor een toekomst waarin het individu wint en de gemeenschap verliest.
Laten we daarom stoppen met het verheerlijken van de thuisbatterij en ons richten op échte oplossingen: coöperatieve energieopslag, versterking van lokale netwerken en beleid dat samenwerking stimuleert in plaats van afremt. Want alleen samen kunnen we een duurzame toekomst bouwen.
