Cartoon van een hulpverlener die wordt tegengehouden door een zero-emissiezone terwijl op de achtergrond een noodsituatie plaatsvindt.

Open Brief: Bureaucratische Belemmering van Hulpverlening door Zero-Emissiezones

Aan:

Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat

Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG)

Lokale en landelijke media

Politieke partijen en maatschappelijke organisaties

Betreft: Disproportionele kosten en belemmeringen voor humanitaire hulpverlening door Zero-Emissiezones

Datum: 6 maart 2025

Geachte dames en heren,

Met deze brief willen wij namens Stichting De Kamer van Sociale Waarden en andere maatschappelijke organisaties aandacht vragen voor een schrijnend probleem dat voortkomt uit de invoering van Zero-Emissiezones. Hoewel wij het belang van milieubeleid onderschrijven, leidt de huidige regelgeving tot een onhoudbare situatie waarin humanitaire hulpverlening actief wordt belemmerd.

Hulpverlening of een boete? Een onwerkbare keuze

Onze stichting zet zich in voor maatschappelijke ondersteuning en noodhulp. Dit betekent dat wij onvoorspelbaar en op diverse locaties aanwezig moeten kunnen zijn. Door de nieuwe zero-emissie regelgeving wordt onze mobiliteit echter ernstig beperkt, omdat wij voor elke keer dat wij een Zero-Emissiezone binnenrijden een dagontheffing van €30 moeten betalen.

Aangezien hulpverlening zich niet beperkt tot 12 keer per jaar per gemeente, en een crisis of ramp langer kan duren dan enkele dagen, betekent dit dat wij binnen korte tijd duizenden euro’s kwijt zouden zijn, enkel om ons werk te kunnen doen. Alternatief is een bedrijfseconomische ontheffing van €250 per gemeente, wat voor heel Nederland kan oplopen tot €7.500 per jaar of meer. Dit zijn absurde bedragen voor een stichting die zich inzet voor maatschappelijke hulp en niet commercieel opereert.

Een Disproportionele Regeling

Wij willen benadrukken dat:

  1. Hulpverlening geen commerciële activiteit is en wij geen financiële middelen hebben om deze torenhoge kosten te dragen.
  2. Ramp- en noodsituaties zich niet aan gemeentegrenzen houden, terwijl de regelgeving wél per gemeente is georganiseerd. Dit maakt humanitaire hulp onnodig bureaucratisch en duur.
  3. Zero-emissiebeleid een nobel doel heeft, maar niet ten koste mag gaan van essentiële hulpverlening.
  4. Bedrijven met financiële slagkracht gemakkelijker ontheffingen kunnen aanvragen, terwijl non-profits en stichtingen juist de dupe worden.

Oproep tot Actie

Wij roepen de overheid, gemeentes en beleidsmakers op om:

Een landelijke vrijstelling voor hulporganisaties in te stellen, zodat stichtingen die zich inzetten voor humanitaire hulp niet vastlopen in onwerkbare kosten.

Een centraal georganiseerde oplossing te bieden in plaats van een versnipperd gemeentebeleid dat leidt tot administratieve lasten en willekeur.

Een realistische overgangsperiode in te stellen, waarin maatschappelijke organisaties tijd krijgen om duurzame alternatieven te vinden zonder dat hun werk stil komt te liggen.

Wij vragen u dringend om in actie te komen en nodigen beleidsmakers uit om in gesprek te gaan met organisaties zoals de onze. Hulpverlening mag niet afhankelijk zijn van betaalde toegang tot steden en mag nooit beperkt worden door bureaucratische obstakels.

Wij hopen op een snelle reactie en een structurele oplossing.

Met vriendelijke groet,

Alexander Groenheide
Namens Stichting De Kamer van Sociale Waarden
Laurastraat 87, 6471 JJ Eygelshoven
info@dekvsw.nl
www.dekvsw.nl

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven