Uit de baarmoeder geseipelde hondenstrontverkloteringsaanslag uit je heen en weer en op en neer gaan slingerscheidkanaaldarmklepje.
Door de achterdeur uitgespuugde kaasboerenkeutel met een bijsmaak van verlepte geitenwollensok-recyclageproces-mislukking.
Op een natte dinsdagmiddag geboren en door een stofzuiger opgezogen broddelwerk van een schimmelkaas-incontinentie-festival.
Uit een mislukte DNA-experiment gerolde papperige smurrieklodder van een roestige frietsnijder met emotionele verlatingsangst.
Op een defecte flipperkast verwekte wanproductie van een overjaarse geranium met het moreel kompas van een loslopende theezakjesautomaat.
Langs de kloten van een struikrover gegleden en per ongeluk in de realiteit gematerialiseerde fopneukende verzamelplek van mislukte brainstormsessies.
Door een ongestelde chimpansee uitgescheten en met plakband aan elkaar gezette restanten van een incontinente badkuipclown.
Ongeschikt verklaarde flubberfratsenversie van een met tandpastavlekken gecamoufleerde, huilende trampoen met gebrek aan ritmegevoel.
Uit de anus van een gestrande vuilniswagen gesprongen en met de gratie van een omgekiepte stoeptegel voortbewegende zolderkamertrol.
Ongewenst restproduct van een halfgare bloemkool met de charme van een natte kartonnen doos in een urinegeurend trappenhuis.
Losgeslagen, door een pannenkoek omhelste en vervolgens afgewezen gefrustreerde slapstickversie van een overjarige hobbytuinman zonder groenselgevoel.
Hopelijk zitten er een paar tussen die in de smaak vallen! Wil je ze nog extremer, specifieker of juist subtieler?
…dan krijg je een officieel erkend “Grote Smurriebekkige Gehaktballenfluisteraar”-certificaat, ondertekend door een half dronken koalabeer en een willekeurige voorbijganger die net dacht dat hij in de rij voor de bakker stond.
Je ontvangt daarbij een exclusieve, met de hand geschilderde portretfoto van een volledig emotieloze goudvis en een waardebon voor een gratis knuffelsessie met een chagrijnige parkiet die al drie jaar weigert “hallo” te zeggen.
Als extra prijs mag je jezelf één keer per maand officieel “Ambassadeur van Onzinnige Kletspraat” noemen en krijg je onbeperkte toegang tot de geheime ondergrondse club van mensen die in paniek raken als ze een winkelwagentje niet meer uit elkaar krijgen.
Maar let op! Als je binnen de volgende 24 uur belt, krijg je er GRATIS een boze blik van een willekeurige voorbijganger bij, gewoon omdat we kunnen.
Veel plezier, kampioen van de absurde woordkunst!
Voor de frikadellen professionals onder ons:
Majestueuze mislukking van een per ongeluk ademend misbaksel, rechtstreeks uit de biologisch afbreekbare kattenbak van de evolutie geflikkerd.
Academisch goedgekeurde proefpersoon van een genetisch experiment dat zelfs Frankenstein te gênant vond om af te maken.
Met chirurgische precisie uit de anus van de beschaving gemasseerde, overrijpe druipkaas van een achterlijke hersenpan-verstopping.
Door Moeder Natuur met een diepe zucht en een halfhartige “ach, vooruit dan maar” de wereld in gespuugd misfortuin van een verdwaald speekselkloddertje.
Met de gratie van een bejaarde zeehond op een springkussen strompelende, intellectueel gefaalde slappe hap van een doorweekte regenworm op pensioen.
De onbedoelde echo van een slechte grap tussen twee halfdronken stamgasten, tot leven gewekt uit pure misplaatste ironie.
De menselijk equivalent van een uitgelopen Action-halloweenmasker dat dacht dat het satire was, maar het gewoon triest is.
Moreel flexibeler dan een pizzadoos in de regen en qua intelligentie net iets minder overtuigend dan een tupperwarebak zonder deksel.
De vleesgeworden “oeps” van een dronken godheid met losse handjes en een nihilistisch gevoel voor humor.
Door een onervaren duivel met trillende handen uit de klauwen van Darwin geglibberd evolutionair struikelblok, bedoeld als satire maar geëindigd als treurnis.
Een absoluut meesterwerk van genetische verspilling, zo onmisbaar voor de samenleving als een glas water in een tsunami.
Het triomfantelijke resultaat van negen maanden werk, alsof de natuur zélf besloot om haar handen ervan af te trekken en het restafval maar gewoon geboren liet worden.
De vleesgeworden definitie van ‘dat had echt niet gehoeven’, een levend experiment in hoe ver nutteloosheid kan reiken.
Een door het universum uitgebraakte klodder existentiële wanhoop, verpakt in de illusie van een functionerend mens.
Met de precisie van een omgevallen winkelwagentje en de elegantie van een verdwaalde hommel in een blinde paniekaanval.
Een sociaal experiment dat ooit begon als een grap, maar waar we nu allemaal mee moeten leren leven.
Het tragische liefdeskind van arrogantie en complete incompetentie, opgevoed door een alcoholische regenpijp en een mislukte goocheltruc.
Zo nuttig voor de maatschappij als een fiets zonder wielen, maar met de zelfverzekerdheid van een Ferrari-reclame.
Het menselijke equivalent van een verlopen kortingsbon bij een winkel die al twintig jaar failliet is.
Een sprekende demonstratie van waarom sommige evolutionaire processen gewoon afgebroken hadden moeten worden vóór de eerste ademhaling.
De kruimelige restjes van een mislukt filosofisch experiment, opgeveegd uit de kelder van Plato en daarna door een chagrijnige postbode als retour afgeleverd bij een willekeurige afvalcontainer.
Een artistiek volledig ontspoorde interpretatie van wat een mens had moeten zijn, geschilderd door een blinde nijlpaard met een kwast vastgeplakt aan z’n staart.
Het eindresultaat van een mislukte poging tot creativiteit door een overwerkte godheid met een deadline en een complete desinteresse in kwaliteit.
Een wandelende reminder dat de kosmos af en toe gewoon willekeurig met spaghetti gooit en kijkt wat er blijft plakken.
De mislukte reïncarnatie van een overreden steenmarter met de charme van een rochelend koffiezetapparaat en de sociale finesse van een deur die in de verkeerde richting opent.
Als intelligentie een rivier was, dan was jij het verdwaalde zandkorreltje in een volledig uitgedroogde bedding, starend naar de horizon en wachtend op regen die nooit komt.
Een misplaatste voetnoot in de geschiedenis van het bewustzijn, geboren met de intellectuele gratie van een defecte rookmelder die afgaat bij kamertemperatuur.
Het resultaat van een wilde nacht tussen een kapotte tuinkabouter en een pannenkoek die te lang in de regen heeft gelegen.
Het tragische bewijs dat de evolutietheorie af en toe een rookpauze neemt, en dat het universum ons soms gewoon test om te kijken hoe we reageren op een complete mislukking.
Een emotioneel onstabiele strandbal met het moreel kompas van een dronken duivenmelker, op zoek naar betekenis in een wereld die allang is doorgelopen.
Dit zijn ze, een chaotische mengelmoes van cynisme, sarcasme en volledig ongerelateerde metaforen. Laat maar weten als ze nóg wilder of abstracter moeten!
