Het Großraum-Kartell – Greater Sphere Cartel – en zijn organisatorisch raamwerk

Verwijzingen die niet werken zullen nog aangepast worden. Wanneer deze terug te vinden zijn op https://web.archive.org

Gepubliceerd door  Dr. Rath Gezondheidsstichting op 6 november 2008

Arno Sölter, hoofd van het officiële Nazi “Centrale Onderzoeksinstituut voor Nationale Economische Orde en Grotere Economie” en auteur van het boek “The Greater Sphere Cartel” (“Das Großraum-Kartell”)

Het Duitse woord Großraum, of ‘großer Raum’, betekent letterlijk grotere ruimte of grotere sfeer. In de zomer van 1941 had de coalitie van het olie- en drugskartel  IG Farben  – Bayer, BASF, Hoechst (tegenwoordig een onderdeel van Sanofi-Aventis) – en hun politiek/militaire belanghebbenden, de  nazi’s , Frankrijk bezet  en op brute wijze grote delen van Europa veroverd. Het was in deze tijd dat het olie- en drugskartel IG Farben zijn naoorlogse plannen begon te onthullen. Na het financieren van de opkomst van de nazi’s en de opbouw van hun oorlogsmachinerie (die bijna 100% van de explosieven, benzine, rubber en de meeste andere oorlogsbenodigdheden leverde) was het olie- en drugskartel op zoek naar een exorbitant ‘rendement op investeringen’. Deze feiten worden gedetailleerd beschreven tijdens de  hoorzittingen van het Amerikaanse Congres in 1945 over IG Farben en in de  Neurenberg Tribunalen voor Oorlogsmisdaden  tegen dit kartel.

Het IG Farben-kartel behaalde zijn ‘return on investment’. Uit de ongeveer twintig landen die op brute wijze zijn veroverd door de nazi-troepen. IG Farben ontving vrijwel alle chemische, farmaceutische, petrochemische, minerale en andere industrieën – grotendeels gratis. Achter elke tank die België, Nederland, Frankrijk, Polen, Tsjechoslowakije, Denemarken, Noorwegen en alle andere Europese landen binnenrolde, volgden de ‘mannen in het grijs’, de vertegenwoordigers van het bedrijfsleven van IG Farben, om hun buit te grijpen.

Deze gewetenloze plundering van hele industrieën en landen werd de blauwdruk voor daaropvolgende mondiale overvallen – tot op de dag van vandaag: Haliburton, verschillende olie- en geneesmiddelenmultinationals en andere ‘investeerders’ uit het bedrijfsleven onder het presidentschap van Bush zorgden ervoor dat ze hun ‘rendement op hun investering’ kregen. tijdens de  oorlog in Irak  .

Terug naar de Tweede Wereldoorlog: de IG Farben-terminologie van een naoorlogse heerschappij over een ‘grotere sfeer’ beschreef aanvankelijk het grondgebied van  Europa ,  inclusief  Rusland . Maar deze term werd bewust flexibel gehouden, zodat – met de verwachte militaire overwinningen op  Azië ,  Amerika  en de rest van de wereld – de term ‘grotere sfeer’ de hele wereld zou omvatten.

Deze plannen voor militaire wereldverovering en daaropvolgende economische onderwerping door de Nazi/IG Farben-coalitie worden  gedetailleerd beschreven  in de Neurenberg Oorlogsmisdadentribunalen tegen de directeuren van het IG Farben-concern. Kopieën van meer dan 40.000 originele documenten van dit historische proces uit het Amerikaanse Nationaal Archief bleven zes decennia lang voor het publiek verborgen. In 2007 werden ze uiteindelijk online gepubliceerd op  www.profit-over-life.org .

De volgende gedetailleerde beschrijving van de plannen van IG Farben na de Tweede Wereldoorlog werd gepubliceerd in een boek uit 1941 van Arno Sölter  getiteld “The Greater Sphere Cartel – An Instrument of Industrial Market Order in a New Europe” [oorspronkelijke titel (Duits):  Das Großraum-Kartell  – Ein Instrument der industriellen Marktordnung in einem nieuw Europa].

De publicatie van dit boek was niet de daad van een individu. Sölter was destijds hoofd van het officiële nazi-‘Centrale Onderzoeksinstituut voor Nationale Economische Orde en Grotere Economie’ in  Dresden ,  Duitsland . Dit “Instituut” was een van de officiële economische planningsbureaus van de Nazi/Farben-coalitie voor het naoorlogse  Europa .

Dit boek biedt de blauwdruk van wat later de  structuur van de Europese Unie zou worden  – een geheel van kartelbelangen, dat ‘grotere gebieden’ als hun markten claimt – en dat buiten elke democratische controle opereert.

“We herinneren ons de hiërarchie van de marktorganisatie: Staat – Economische Groep – Kartel, die we voor de Grotere Sfeer hebben ingesteld. In dit verband negeren we de verantwoordelijkheden van de staat op het gebied van het handels- en valutabeleid binnen de Grotere Sfeer. In plaats daarvan willen we meer gedetailleerd kijken naar het probleem van de organisatie van de Europese markt vanuit het gezichtspunt van een kartel en vervolgens in detail kijken naar de problemen van het economisch beleid van de staat, die onvermijdelijk voortkomen uit het principe van marktregulering. van het hele gebied van de ‘Großraum-Kartell’. Direct aan het hoofd van de “Großraum-Kartell” staat de Economische Groep, waarvan wij de marktregulerende functies graag samengebracht willen zien in een ‘kartelbureau’.

Daartoe zou de bestaande kartelafdeling van de Economische Groepen moeten worden uitgebreid om de functies van dit nieuwe kantoor op zich te nemen. Superieur aan het Kartelbureau zou het Centrale Kartelbureau zijn, dat op grond van de hem toevertrouwde taak zou corresponderen met de huidige afdeling ‘Karteltoezicht’ van de Duitse Industriegroep (Reichsgruppe Industrie), maar ook met de kartelafdeling of gespecialiseerde afdelingen. van het Duitse Ministerie van Economische Zaken 1 .

[Opmerking: de huidige EU-Commissie is een exacte kopie van dit “Centrale Kartelbureau.” Het regeert namens de kartelbelangen en buiten elke democratische controle.

Vanuit praktisch oogpunt zouden de taken verdeeld moeten worden om dubbel werk te voorkomen. Het zou opportuun zijn om het feitelijke toezicht op de kartelbureaus toe te vertrouwen aan het Ministerie van Economische Zaken, terwijl de taken van het Centraal Kartelbureau voor de Industrie meer zouden liggen in de behandeling van vraagstukken op het gebied van de fundamentele marktorganisatie, maar ook van juridische en interstatelijke kartelvraagstukken. . Om effectief te kunnen functioneren zou het Bureau voor de Industrie op de hoogte moeten worden gehouden van eventuele problemen die zich voordoen. Als we vervolgens de doelstellingen van het “Centrale Kartelbureau” bespreken, zullen we ook de daarmee samenhangende zakelijke en organisatorische problemen bespreken, dat wil zeggen de problemen die volgens de bovengenoemde autoriteiten niet zijn gespecificeerd.

Hieruit volgt uiteraard dat de Duitse methode van karteltoezicht ook in de niet-Duitse delen van de Europese Invloedssfeer zal worden ingevoerd. De omvang en aard van de organisatie in andere landen zou uiteraard variëren afhankelijk van hun mate van industrialisatie. Hieronder bespreken wij de werkwijze van de organisatie van het kartel in relatie tot de heersende omstandigheden in Duitsland.


1. Het centrale kartelbureau

a) Het Centraal Kartelbureau is de hoogste toezichthoudende autoriteit; dienovereenkomstig is het

i) verantwoordelijk voor het nemen van definitieve beslissingen over kwesties die onder de verantwoordelijkheid van het karteltoezicht vallen;

ii) verantwoordelijk voor het onderhouden van nauwe contacten met de hoogste deskundige instanties (dwz economisch en handelsbeleid, prijsbeleid, grondstoffenbeleid, enz.) en voor het coördineren met genoemde deskundige instanties van haar onderwerpgerelateerde besluiten en fundamentele instructies aan ondergeschikte instellingen.

b) Het Centraal Kartelbureau onderhoudt contacten met mogelijke centrale nationale kartelbureaus van de andere Europese  [!]  landen, zowel wat betreft de behandeling van belangrijke fundamentele kwesties als wat betreft beslissingen over verantwoordelijkheidsgebieden die de ‘Großraum-Kartell’ of de individuele nationale kartels hebben kunnen het er niet over eens worden.

c) Dienovereenkomstig vertegenwoordigt het Centraal Kartelbureau de bevoegde klachtenafdeling over de besluiten die door kartelbureaus worden genomen. Bovendien moeten klachten over bijvoorbeeld ondernomen acties en inbreuken door buitenlandse kartels via het Centraal Kartelbureau worden ingediend.

d) Het kartelrecht, dat momenteel zeer divers en slecht georganiseerd is, zou hervormd moeten worden en voor zover mogelijk gestandaardiseerd voor een groter geheel.

[Opmerking: ruim zes decennia later implementeert de EU-Commissie een vrijwel exacte kopie van dit plan met als doel een “gestandaardiseerd kartelrecht” in te voeren dat over de levens van bijna 500 miljoen Europeanen zal heersen – zonder enige democratische controle.]

e) Er zouden algemene beginselen voor marktregulering voor de Europese grotere sfeer moeten worden opgesteld. Op het gebied van markt- en kartelregulering moeten soortgelijke regels worden vastgesteld, net als de economische decreten die zijn uitgewerkt, of beter gezegd: waar nog aan wordt gewerkt, door het Ministerie van Economische Zaken voor het boekhoudsysteem.

[Opmerking: Een paar decennia later werden de ‘karteldecreten’ van de Nazi’s en IG Farben ‘EU-richtlijnen’ die niet alleen over de gezondheid en het leven van de volkeren van Europa regeerden  , maar ook hun economieën leegmaakten.]

f) Ook in de bedrijfseconomie moet samenwerking met niet-Duitse landen tot stand worden gebracht om een ​​goede marktregulering (inclusief vergelijkingen tussen bedrijven) te kunnen voorbereiden.

g) Er zou een modelorganisatieplan voor een “Großraum-Kartell” moeten worden opgesteld, samen met een duidelijk, eenvoudig model van statuten. Voor een effectief karteltoezicht is een goed opgestelde kartelovereenkomst onontbeerlijk. Door historische ontwikkelingen en vaak talloze wijzigingen in contractuele bepalingen worden veel kartelafspraken uiteindelijk volkomen ondoordringbaar. Daarom moet er in de toekomst een passend geformuleerde raamovereenkomst worden opgesteld, waarin de details van eventuele lopende wijzigingen of aanvullende overeenkomsten worden geregeld.

[Opmerking: deze “masterovereenkomst” werd het zogenaamde “ Verdrag  van Lissabon ” van de EU – een “machtigingswet” die quasi-dictatoriale bevoegdheden toekent aan de “EU-Commissie” van het kartel. Om goede redenen staat het kartel geen democratisch referendum over deze “masterovereenkomst” toe, uit angst voor afwijzing. De bevolking van het enige land dat erover stemde,  Ierland  , stuurde een volmondig “Nee” naar het “centrale kartelbureau” – de Europese Commissie in Brussel  .]

h) Er moeten ook geschikte uniforme classificatiesystemen worden ontworpen voor de productie- en distributiestatistieken van kartels. De verkoopstatistieken moeten zo worden opgesteld dat de verdeling op elk moment kan worden aangepast aan de consumptiebehoeften.

i) Er moet een centraal kartelregister worden opgezet waarin niet alleen Duitse maar ook internationale deelnemers in alle invloedsgebieden van de “Großraum-Kartell” zijn opgenomen. Het kartelregister moet zowel de aard van de gemaakte afspraken bevatten als details over de inkoop van grondstoffen, bedrijfsruimten, productieomstandigheden en dergelijke. Tot op zekere hoogte moet het register een spiegelbeeld zijn van de “Großraum-Kartell” als geheel.

j) Het Centraal Kartelbureau zou de publicatie moeten regelen van een tijdschrift getiteld “Das Großraum-Kartell” (“The Greater Sphere Cartel”), waarin alle besluiten van de hoogste autoriteit over alle fundamentele kwesties van de Europese marktregulering, richtlijnen zouden worden gepubliceerd  [!]  en soortgelijke zaken.

[Opmerking: ook dit punt werd aangepast door de  Brusselse  EU. Zij geven het ‘Publicatieblad van de Europese Unie’ uit als hun ‘wettelijke publicatieblad’. Geen enkele verordening of richtlijn kan wet worden voordat deze in deze staatscourant is gepubliceerd.]

De vetgedrukte tekst en tussen haakjes zijn toegevoegde commentaren.

  • Het originele boek uit het nazitijdperk kunt u  hier recenseren . Downloaden is gratis voor privé- en educatieve doeleinden.
  • Hoe het olie- en drugskartel ervoor zorgde dat dit Nazi/IG Farben-plan de blauwdruk werd, kunt u  hier bekijken .

Je zou kunnen denken dat Arno Sölter een van die nazi-criminelen was die aan het einde van het ‘duizendjarige Rijk’ in 1945 van de aardbodem verdween.

Verre van de waarheid. Er was veel vraag naar de diensten van deze nazi-kartelarchitect van de onderwerping van Europa aan de belangen van het kartel. In 1962, vijf jaar na de oprichting van de Europese Economische Gemeenschap – de voorloper van de Brusselse EU – maakte Arno Sölter opnieuw naam als kartelstrateeg binnen de EWG Europese Economische Gemeenschap. Onder de titel: “ Vertriebsbindungen im gemeinsamen Markt unter wirtschaftlichem und EWG-kartellrechtlichen Aspekt ,” (Exclusieve distributierechten op een gemeenschappelijke markt onder economische en EEG-kartels-juridische aspecten) publiceerde Sölter zijn oude en nieuwe kartelconcepten in uitgave 4/1962 van de tijdschrift “Kartellrundschau” van uitgeverij Carl Heymanns.

Gezien de naadloze overgangen van Europese strategen van het Derde Rijk naar architecten van de Brusselse EU kan niemand nog verrast worden door het quasi dictatoriale karakter van de Brusselse EU.

1 Op grond van organisatorische vereenvoudiging beschouwen wij de betrokkenheid van de Duitse Economische Kamer ( Reichswirtschaftskammer ) als onwenselijk.

Gerelateerde berichten

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


            

            

                        
            
            
assignment_turned_in Registrations
No Registration form is selected.
(Click on the star on form card to select)
Please login to view this page.
Please login to view this page.
Please login to view this page.